ประโยคสัญลักษณ์ (Text-Symbol) โดย โรงน้ำชา (15-10-2554)
ประโยคสัญลักษณ์ที่ 1 – เรื่องของ “สมหมาย”
“สมหมาย” หมายมั่นตั้งใจไว้ว่า ชีวิตนี้เขาจะไม่เปิดปาก
อีกเลยตลอดชีวิต!
พูดถึงสมหมาย ความจริงแรกเริ่มเดิมที “สมหมาย”
ไม่ได้ชื่อ “สมหมาย”
อันที่จริงก่อนที่จะมาชื่อสมหมาย สมหมายไม่มีชื่อด้วยซ้ำ
และอันที่จริงยิ่งกว่า…
“สมหมาย” ไม่ใช่คน!
…
แล้วสมหมายเป็นใคร?…หรือถ้าให้ถูก สมหมาย…เป็นอะไร?
สมหมาย…เป็นชักโครกสีขาวสะอาดอยู่ในห้องน้ำชั้นล่าง
ของบ้านสวยสุดโมเดิร์นหลังนี้มาหลายปีแล้ว ได้รับการขัดถูดูแล
ทำความสะอาดอย่างดีจนเอี่ยมอ่องอยู่เสมอเหมือนกับส่วนอื่นๆ
ของบ้าน เพราะเจ้าของบ้านครอบครัวนี้อันประกอบไปด้วยพ่อ แม่
และลูกชายตัวน้อยอายุประมาณ 6 ขวบ เป็นครอบครัวที่อบอุ่น
น่ารัก เนี้ยบ และโก้เก๋ราวครอบครัวในโฆษณาโครงการหมู่บ้านจัดสรร
ชื่อ “สมหมาย” สมหมายได้มาจากการที่วันหนึ่งเขาดันไปได้ยิน
ชื่อนี้มาจากที่ไหนสักแห่ง อาจจะจากปากใครสักคนในบ้านที่เรียก
ชื่อนี้ออกมาหรือจากละครในทีวีอันนี้สมหมายก็ไม่แน่ใจนัก
แต่วันนั้นเขาตัดสินใจตั้งชื่อให้ตัวเองบ้างเพราะคิดว่ามัน
ดูเท่ดีและดูเป็นการแสดงตัวตนว่าดำรงอยู่บนโลกใบนี้
และชื่อ “สมหมาย” ก็เป็นชื่อเดียวที่เขานึกออก
…
วันนี้ เป็นวันที่สมหมายหมายมั่นตั้งใจไว้ว่า ชีวิตนี้เขาจะไม่
เปิดปากอีกเลยตลอดชีวิต!
เพราะเขาเบื่อเหลือเกินที่ตลอดชีวิตชักโครกชั้นล่างใน
บ้านสวยสุดโมเดิร์นหลังนี้ต้องมาคอยนั่งรับกากเดนของเสีย
ที่คนอื่นเอามาระบายทิ้งไว้กับเขาโดยที่ก็ไม่เคยได้เห็นคุณค่าเขา
มากไปกว่านี้
เยี่ยว…ขี้…บางทีก็อ้วก
สมหมายเก็บความหงุดหงิดน้อยเนื้อต่ำใจมานานหลายปี
ที่ชีวิตนี้เป็นได้แค่ที่ระบาย ได้รับมาแต่ของเสียสิ่งปฏิกูลที่ไม่มีใคร
ต้องการอยากเก็บไว้
ทำไม ทำไมไม่มีใครเอาดอกไม้มาโปรยใส่สมหมายบ้าง
ไม่มีใครเอาน้ำหอมมาพริ้วพรมให้สมหมายชื่นใจบ้าง
ทางเดียวที่เขาพอจะทำได้เพื่อไม่ต้องตกเป็นที่ระบายอีก
คือไม่ยอมให้ใครมาระบายใส่เขา
เขาจึงปิดปาก…
…
วันแล้ววันเล่าที่ไม่มีใครในบ้านหลังนี้สามารถเปิดฝาชักโครก
สีขาวในห้องน้ำชั้นล่างได้ พยายามยังไงฝาชักโครกก็ดูเหมือนจะ
หนักอึ้งราวสลักมาจากหินผาพันปี
แต่ครอบครัวเจ้าของบ้านก็ไม่ได้อนาทรร้อนใจในเรื่องนี้นัก
เพราะบ้านสวยสุดโมเดิร์นขนาด 4 ชั้นหลังนี้
มีห้องน้ำทุกชั้น!
…
หลายเดือนแล้วที่ห้องน้ำชั้นหนึ่งถูกปิดไว้ไม่มีใครเข้าใช้
ทุกคนเปลี่ยนไปใช้ห้องน้ำชั้นสอง ไม่ก็ชั้นสาม ไม่ก็ชั้นสี่
ละอองฝุ่นเริ่มเข้าเกาะกุมสุมทับบนตัวสมหมาย
…
เวลาล่วงเลยไปเป็นปีที่ห้องน้ำชั้นหนึ่งถูกปิดไว้ไม่มีใครเข้าใช้
สมหมายชักจะไม่แน่ใจว่าเขาทำถูกรึเปล่า ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเขา
ไม่มีใครมาดูแลทำความสะอาดให้เขาในวันที่ฝุ่นและคราบน้ำแห้งเกาะ
เกรอะกรัง ไม่มีใครมองเห็นเขาเพราะไม่มีใครเคยเปิดประตูบานนั้น
เข้ามาหาเขา ไม่มีใครเห็นความสำคัญของเขา
“นี่…” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาตบกบาลที่กำลังฟุ้งซ่านของสมหมาย
มันเป็นเสียงของแปรงขัดส้วมที่วางอยู่บนพื้นข้างๆ เขา
“ทำแบบนี้มันไม่ได้ช่วยหรอกนะ” เจ้าแปรงขัดส้วมที่ไม่มีชื่อ
และคิดไม่ออกว่าตัวเองจำเป็นจะต้องมีชื่อไปทำง้าวอะไร
“แกจะมาหงุดหงิดน้อยใจที่คนอื่นเอาแต่ของเน่าของเสียมาทิ้ง
มาระบายใส่แกไปทำไม”
สมหมายทำท่าให้แปรงขัดส้วมรู้ว่ากำลังฟังอยู่
“ในเมื่อนั่นเป็นสิ่งเดียวที่แกทำได้ดีที่สุด เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แก
มีคุณค่า มีความหมาย มีตัวตนในสายตาคนอื่น!”
ราวเสียงแห่งปัญญาเฉาะชำแรกแหวกทางให้แสงแห่งปัญญา
พุ่งพราดสาดซัดให้ความคิดของสมหมายเปล่งประกายเจิดจ้า
ในเสี้ยววินาทีเดียวกับที่บานประตูที่ถูกปิดมาแรมปีเปิดผลัวะออก!
แสงสว่างภายนอกสาดส่องเข้ามาในห้องน้ำชั้นหนึ่ง
กระทบผิวกร้านเขรอะคราบฝุ่นของสมหมาย
ชายแปลกหน้าที่สมหมายไม่เคยรู้จักย่างสามขุมเข้ามาหาเขา!
ยื่นมือมายกฝาชักโครก…
แล้วเปิดขึ้นอย่างง่ายดาย!
“ก็เปิดได้นี่ครับ” ชายแปลกหน้าหันไปบอกเจ้าของบ้านทั้ง 3 ที่ยืนอยู่
ที่ประตูห้องน้ำ
“แต่ฝุ่นเยอะจัง ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกครับ ทำความสะอาดหน่อย
ก็ใช้ได้เหมือนใหม่แล้ว”
เจ้าของบ้านทั้ง 3 ยิ้มโล่งใจ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครเห็นว่า…
สมหมายก็กำลังเปิดปากยิ้มกว้างเช่นกัน
…
สมหมายและห้องน้ำชั้นหนึ่งกลับมาสะอาดเอี่ยมอ่องดูดีอีกครั้ง
ตั้งแต่วันนั้น สมหมายไม่คิดจะปิดปากอีกเลย
ลูกชายเจ้าของบ้านตัวน้อยวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องน้ำชั้นหนึ่ง
กระโดดขึ้นนั่งบนสมหมาย
แม้เป็นแค่ที่ระบาย แต่สมหมายรู้แล้วว่าตอนนี้เขามีคุณค่า
มีความหมาย และมีตัวตนในสายตาคนอื่น
สมหมายอ้าปากยิ้มกว้าง
ปู้ด…ด…ด…
แพร่ด!
ทุกอย่าง..ทุกสถานการณ์เมื่อคิดทางบวก..ก็ทำให้เกิดความสุขทันที..เหมือนสมหมายไง
มุมมองของโรงน้ำชาน่าคิดตามเสมอ
ชอบ”ประโยคสัญลักษณ์” เหมือนบทเรียนนอกตำรา
อ่านเรื่องนี้แล้ว เข้าห้องน้ำต้องระวัง
เหมือนสมหมายกำลังดูอยู่ …ขอโทษนะจ๊ะ
เราทุกคนต่างเป็น “สมหมาย” ในแง่มุมที่ต่างกัน อ่าน “ประโยคสัญลักษณ์” เรื่องเเรกจบไป อย่างน้อยก็ทำให้เราเป็น “สมหมาย” ที่มีความสุขมากขึ้น ขอบคุณคร่า
ไอหยะ อ่านเพลินเจริญใจดีนะคะ
ส่ิงที่ได้จาก สมหมาย สะท้อนใจ ทีเดียว
สถานการณ์ตอนนี้ บางทีก็อยากเป็นสมหมาย ที่มีขา แล้วเดินออกไปจากห้องน้ำชั้นหนึ่งจังค่ะ
ปล. ^^ ปกติเป็นคนไม่ค่อยฉลาด มีเฉลยให้มั้ยคะ แหะๆ