Animal

ว่ากันด้วยเรื่องของ…สัตว์ / โดย…โรงน้ำชา (26/5/2549)

     ดูสารคดี บางทีพบว่า…
     “สัตว์” ส่วนใหญ่ ทะเลาะทำร้ายกันเพื่อการดำรงอยู่
สิงโตฟาดฟัดกัดกันเพื่อแย่งยื้ออาหาร นกเพนกวินต่อสู้
แย่งสมสู่กับตัวเมียเพื่อสืบสานเผ่าพันธุ์
     ดูข่าว บางคราวพบว่า…
     คงจะมีแต่ “สัตว์” ที่ทะนงว่าตัวประเสริฐอย่างมนุษย์
มุ่งทะเลาะทำร้ายกันเพื่อทำลาย ด้วยเหตุผลบางอย่าง มิใช่
เพื่อการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์
     ไม่แน่ใจว่า เหตุการณ์รุมยีย่ำทำร้ายร่างกายครูตัวเล็กๆ
ที่ยินยอมพร้อมเสี่ยงใช้ชีวิตในพื้นที่ที่ความตายสามารถถูก
ยัดเยียดมาให้อย่างไม่เต็มใจได้ทุกวัน เพียงเพื่อแลกกับ
อุดมการณ์ในการหยิบยื่นความรู้อุ้มชูลูกหลานของชาวบ้าน
ให้ได้มีวันข้างหน้าที่ดีขึ้นนั้น เป็นการกระทำของ “สัตว์” ประเภทไหน
     ไม่ใช่เพียงร่างกายบอบบางของครูสาวสองท่านเท่านั้นที่ถูกทุบ
กระหน่ำจนช้ำชอก หากความรู้สึกและจิตใจของครูไทยทั้งแผ่นดินพลอย
ถูกความมืดบอดอันโหดร้ายของคนเหล่านี้บดขยี้ให้แหลกมลายสลายสิ้น
เมื่อได้ยินข่าว

     นี่เป็นการทะเลาะทำร้ายกันด้วยเหตุผลใด?
     ความโหดห่ามดุร้ายของ “สัตว์” ที่ทะนงว่าตัวประเสริฐอย่างมนุษย์
เหล่านี้ ลุกฮือเกาะกลุ่มมารุมกัด “เพื่อน” ที่ไม่มีทางสู้ได้อย่างไร?
     คงมีเพียงคน “ฝูง” นี้เท่านั้นที่รู้คำตอบ

     ณ ตอนนี้ผมยังไม่อยากถามไถ่ไปถึงความช่วยเหลือหรือมาตรการ
แก้ปัญหาใดๆ
     เพราะดูท่าว่าปัญหาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ดำเนินไป
เป็นกิจวัตรจะหยั่งลึกจนยากที่จะขุดรากถอนโคนและโค่นให้หมดไป
ท้าทายท่านๆ ที่รับผิดชอบให้ต้องกลับมาเร่งทบทวนแบบไม่ควรด่วนสรุป
ว่าเราทำอะไรยังไม่ถูกต้องหรือยังไม่เข้าท่าเข้าทางหรือไม่ อย่างไร ก่อนที่
ไฟใต้จะไหม้มอดชีวิตให้วอดวายมากไปกว่านี้
     แต่ที่ผมกระหายใคร่รู้ตอนนี้คือ อะไร…ใน “แผ่นดินไทย” ผืนนั้น ทำให้
คนส่วนน้อยที่พฤติกรรมทรามต่ำเลวระยำเยี่ยง “สัตว์” ดลจิตบันดาลใจ
ให้คนส่วนใหญ่เลือกพาตัวเองออกห่างจากสถานะความเป็น “คน”!
     หลายต่อหลายคนเสียน้ำตาให้กับเหตุการณ์ทำนองนี้ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ยาวนานมานับสิบปี และมีแต่จะรุนแรง เลวและร้ายลงเรื่อยๆ
     อีกหลายต่อหลายคนเสียน้ำลายให้กับการก่นด่า ประณาม และสาปแช่ง
กลุ่ม “คน” ที่ก่อเหตุการณ์ทำนองนี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
     ศพพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้จะยังไม่ใช่ศพสุดท้ายที่ต้องสังเวยความโหดเหี้ย…ม
จนกว่าจะมี “ใคร” หรือ “อะไร” ช่วยยื้อยุดฉุดจิตใจที่กรายใกล้เดรัจฉานกลับมา
สู่สำนึกของความเป็นคน!

     บางทีดูสารคดี แล้วพบว่า…
     สิ่งที่แยก “คน” ออกจาก “สัตว์” คือสมองที่มีความคิดและสามารถใช้สมองน้อยๆ
ก้อนนั้นยับยั้งและแยกแยะการกระทำกรรมชั่ว
     ก็ไม่รู้ว่า “คน” ที่มีสมอง แต่ไม่สามารถใช้ยับยั้งและแยกแยะการก่อกระทำ
กรรมชั่วนั้น จะยังสามารถใช้อะไรแยกตัวเองออกมาจาก “สัตว์” ได้!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: