Lesson 9

outside teaching : บทเรียนนอกตำรา / โดย…โรงน้ำชา (14/12/2551)
Lesson 9 : Road to Siem Reap

     ชื่อตอนของบทเรียนนอกตำราบทที่ 9 อาจจะไม่ค่อยคุ้นตา
หลายๆ คนเท่าไหร่
     Siem Reap อ่านตรงตัวเป็นภาษาไทยได้ว่า “เสียมเรียบ”
ชื่อเมืองเมืองหนึ่งในประเทศกัมพูชาหรือเขมร ซึ่งเป็นที่ตั้งของ
นานาปราสาทที่แสนยิ่งใหญ่เลื่องชื่อระบือไกลในระดับโลก
     ที่พูดชื่อมาไม่ว่าใครก็ต้องรู้จักคือปราสาท “นครวัด (Angkor Wat)”
กับเมือง “นครธม (Angkor Thom)”
     ปราสาทและเมืองชื่อดังทั้งสองตั้งตระหง่านอย่างยิ่งใหญ่
มาเกือบพันปีอยู่ที่เมืองเสียมเรียบในปัจจุบันนี้เอง
     …
     ก่อนหน้านี้…
     ก่อนที่ชายแดนไทยกัมพูชาจะมีปัญหา อบอวลไปด้วย
บรรยากาศมาคุระอุจนแทบเดือดเพราะ “คน (?) บางคน”
ทะเล่อทะล่าขึ้นมาขยิบตาขยับปากถ่มแถลงการณ์ร่วม
ที่มีผลเพียงปลุกประเด็นอ่อนไหวให้กระเพื่อมกระพือกลายเป็น
ข้อพิพาทข้ามชาติรุนแรง แล้วตีหน้าเศร้าเข้าโหมดอ่อนแอ
ทำตัวเหมือนโดนรังแกมาแสดงความรับผิดชอบแบบโคตรมักง่าย
ด้วยการลาออก ทิ้งขี้เน่าๆ ก้อนใหญ่ไว้ตลอดแนวพื้นที่ทับซ้อน
ชายแดนไทยกัมพูชา
     ก่อนที่เราจะได้เห็นจากสื่อว่าคนเขมรโกรธแค้นคนไทย
ขนาดไหนจากข้อพิพาทดังกล่าว
     ก่อนที่เราจะเริ่มกลัวอีกครั้งว่าคนไทยในเขมรอาจจะ
ตกเป็นเหยื่อความรุนแรงอีกครั้งจากความโกรธแค้นครั้งนี้
เหมือนตอนที่สถานทูตไทยในเขมรโดนบุกเผาทำลาย
ธุรกิจไทยที่เขมรวอดวาย คนไทยหนีตายจ้าละหวั่น
จากความเข้าใจผิดเมื่อปี พ.ศ. 2546
     ก่อนที่ทหารเขมรจะตรึงกำลังรอบเขาพระวิหาร ทางขึ้น
เขาพระวิหารทางฝั่งไทยโดนปิด ปราสาทอื่นๆ ที่เรียงราย
ตามแนวชายแดนเริ่มโดนยื้อแย่ง ประเด็นการแบ่งพื้นที่ทับซ้อน
เริ่มถูกหยิบยกมาถกเถียง
     ก่อนที่พานท้ายปืนของทหารทั้งสองฝ่ายจะถูกยกขึ้นประทับ
ก่อนนิ้วจะกดสับลั่นไก ก่อนเสียงปืนจะแผดก้องร้องเปรี้ยงสนั่นไพร
ก่อนกระสุนจะพุ่งถลาพร้อมประกายไฟจากปลายปืน
     ก่อนที่เขมรจะกลายเป็นตัวเลือกลำดับท้ายๆ สำหรับคนไทย
หากคิดจะ Backpack ไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง
     ก่อนหน้านี้…
     ผมไปเที่ยวเขมรมาครับ

border2
     …
     1-4 พฤษภาคม 2551 คือระยะเวลาตั้งแต่เริ่มก้าวขา
ออกจากบ้านจนกระทั่งเปิดประตูกลับเข้ามาเหยียบพื้นบ้านอีกครั้ง
     เพราะไม่พิสมัยการเดินทางท่องเที่ยวด้วยการซื้อทัวร์ที่สะดวก สบาย
ไม่ต้องวุ่นวาย แต่ก็จำกัดเส้นทาง เวลา และอิสระในการเสพซับรสชาติ
ของการเดินทางเกินไป ผมศึกษาข้อมูลการเดินทางนิดหน่อยให้พอเห็น
ภาพคร่าวๆ ถึงวิธีการพาตัวไปจนถึงเสียมเรียบ เมืองอันเป็นเป้าหมาย
ในการเดินทางครั้งนี้
     มนต์เสน่ห์ที่ดึงดูดให้ต้องดั้นด้นไปที่นี่ก็เหมือนกับนักเดินทาง
อีกหลายล้านคนจากทั่วโลก…นครวัด นครธม

in-angkor-wat1
     วิธีการเดินทางก็ไม่ลำบาก หารถจากกรุงเทพฯ ที่สามารถพาเรา
ไปจนถึงด่านคลองลึกที่อรัญประเทศ กรอกเอกสาร โชว์พาสปอร์ต
ทำวีซ่า (หรือจะขอวีซ่าจากสถานทูตกัมพูชาในเมืองไทยมาก่อนก็จะ
ช่วยให้ข้ามด่านเร็วหน่อย) แล้วแบกเป้ลากเท้าเข้าสู่ปอยเปต
     แวะเสียทรัพย์นิดๆ หน่อยๆ ในคาสิโนที่เรียงรายหลอกล่อให้
เลือกเล่นหลากหลายตรงแนวชายแดนปอยเปต ก่อนจะฝ่าเปลวแดด
และฝุ่นแดงๆ มาเดินงงๆ แถว “วงเวียนนารายณ์” เพื่อหารถ
นั่งต่อไปเสียมเรียบ
     รถที่จะพาเราไปเสียมเรียบก็มีให้เลือกได้อีก (ก็เรามันหล่อเลือกได้
อยู่แล้ว หุหุ) ไม่ว่าจะเป็นรถเมล์ประจำทางที่ต้องไปขึ้นที่สถานีขนส่ง
และอาจจะวิ่งแบบโคตรหวานเย็น (เหมือนรถเมล์ท้องถิ่นที่ผมเคยนั่ง
จากเวียงจันทน์ไปหลวงพระบาง) หรือจะเลือกนั่งรถแท็กซี่ Camry เก่าๆ
โทรมๆ แล่นได้ด้วยระบบแก๊ส LPG ไม่มีมิเตอร์ ที่รอแย่งกันบริการลูกค้า
อยู่แถววงเวียนนารายณ์
     การนั่ง Camry อาจจะถึงที่หมายโดยใช้เวลาน้อยกว่า นั่นหมายความว่า
เราจะมีเวลาเที่ยวมากขึ้น แต่ต้องเดินหา Backpacker แถวๆ นั้นมา
ขึ้นรถคันเดียวกันร่วมทางร่วมแชร์ค่าโดยสารที่คิดเป็นราคาเหมา
     บทเรียนบทที่ 9 ของ outside teaching แต่นับเป็นบทเรียนบทแรก
ในแผ่นดินเขมรทอดยาวอยู่ด้านหน้ารถ Camry ที่กำลังพาผมมุ่งสู่เสียมเรียบ
     …

camry-plate
     ถนนที่ทอดตัวเป็นเส้นทางสู่เสียมเรียบโด่งดังจนเป็นที่เลื่องลือในหมู่
นักเดินทางว่าแสนจะหฤโหด หลุมบ่อดักรอเรียงรายจนต้องนั่งโยกตัวโขยกหัว
ไส้แทบเลื่อนมดลูกแทบไหลกันไปตลอดทาง แดดร้อนฝุ่นตลบ ถ้าไปหน้าฝน
ก็จะเจอทางเละเป็นทะเลโคลนในขณะที่หลุมบ่อก็ยังเพียบเหมือนเดิม
     “พี่เนี่ยเดี๋ยวนี้ไม่ไหวแล้ว ถ้าจะไปต้องไปเครื่อง ทางเค้าไม่ค่อยดี
ไม่ดีเลยแหละ ก็นะ บางทีพี่ว่าเค้าคงคอร์รัปชั่นกันเยอะน่ะ มันถึงไม่เจริญซักที
จริงๆ เสียมเรียบนี่ก็เมืองท่องเที่ยวนะ น่าจะทำทางดีๆ ไปสะดวกๆ
คนจะได้ไปเยอะๆ” พี่สาวเจ้าหน้าที่ขายทัวร์และรับจองสารพัดตั๋วของหนึ่งใน
หลายสิบร้านทัวร์กลางถนนข้าวสารที่ผมมักไปถามข้อมูลแกเวลาจะไป
เที่ยวแต่ละครั้งเล่าให้ฟัง
     “อ๋อ…คอร์รัปชั่น อืม…ซักวันบ้านเราก็คงเป็นแบบนั้นแหละพี่” ผมพูดเล่น
แล้วหัวเราะขื่นๆ

rest-spot
     กระจกรถ Camry ปิดสนิท ไอแอร์เกือบๆ เย็นพุ่งมาพอให้มีอากาศหายใจ
ผมมองผ่านกระจกออกไปมองทิวทัศน์เขมรกลางเปลวแดดช่วงบ่ายสองกว่าๆ
     “โชคดีจริงๆ ที่กูไม่นั่งรถเมล์” ผมคิดเมื่อมองออกไปเห็นม่านฝุ่น
คลุ้งคลุมตลอดเส้นทาง
     ถนนขรุขระพอประมาณ ตูดกระแทกหัวกระทุ้งเป็นระยะๆ
ไม่เสียราคาคุยที่หลายๆ คนเคยพูดหรือเขียนถึงถนนเส้นนี้
     “ดีจัง” ผมคิด “ต้องมาตอนที่ทางมันทุลักทุเลแบบนี้ดิวะ มันถึงจะ
ได้รสชาติการไปเสียมเรียบของจริง”

road-side
     ขณะที่ผมกำลังนั่งตัวโยนภูมิใจกับการได้เดินทางสู่เสียมเรียบด้วยความ
สมบุกสมบันสมใจ Backpacker วัยหนุ่มอยู่นั้น
     สิ่งที่ไม่คาดฝันพลันเกิดขึ้น!
     ปึ้ก!
     รถสะดุด ล้อรถกระแทกอะไรบางอย่างที่ต่างระดับ
     วูบ…
     ผมรู้สึกตูดลอยเคว้ง ตัวเบาโหวงไปชั่วขณะ เฮ้ย! ไม่จริง!
     ทางลาดยาง!
     มองออกไป ไม่ผิดแน่ แท็กซี่ Camry กำลังแล่นฉิวไปบนถนนลาดยาง
ที่จริงๆก็…เอ้อ…ไม่ค่อยเรียบนัก
     ล้อรถสัมผัสผิวถนนลาดยางมาได้ไม่กี่กิโลฯ Camry ก็กลับมา
เด้งหน้ากระดกหลังบนทางดินขรุขระฝุ่นคละคลุ้งอีกที
     อีกนานสองนานกว่าจะเจอทางลาดยางสั้นๆ อีกครั้งแล้วลงคลุกฝุ่นอีกที
สลับกันไปแบบนี้เรื่อยๆ

in-camry
     ใจจริงลึกๆ แล้วผมยังเสียดายที่ไม่ได้ลำบากทุลักทุเลไปตลอดเส้นทาง
ไม่ได้สัมผัสรสชาติการเดินทางสู่เสียมเรียบแบบลุยๆ ไหลๆ ให้ถึงที่สุด
แม้ถนนลาดยางจะมีอยู่ไม่กี่ช่วงและช่วงละสั้นๆ ก็ยังน่าเสียดายอยู่ดี
     ถึงถนนลาดยางที่นี่จะไม่ได้สวยเลิศ พื้นผิวถนนก็ไม่ได้ราบเรียบไร้ที่ติ
หลุมบ่อก็ยังมี ผิวขรุขระก็ยังเจอ
     แต่ก็ยังสามารถช่วยให้นั่ง Camry เก่าๆ คันเล็กๆ แอร์เกือบเย็น
ได้สบายอย่างเหลือเชื่อ
     คงเป็นเพราะเราผ่านถนนดินแดง ถนนลูกรัง ที่ยากลำบากแสนสาหัส
เป็นระยะทางยาวไกลมาก่อนแล้ว ร่างกายปวดเมื่อยเหนื่อยล้ามาแล้ว
     พอมาเจอถนนลาดยางธรรมดาๆ ที่บางทีอาจจะไม่ได้ดีกว่า
ถนนลาดยางที่เมืองไทยด้วยซ้ำและเป็นแค่ระยะทางสั้นๆ เราจึงรู้สึกสบาย
นุ่มนวล และมีความสุขกว่านั่งรถที่วิ่งบนถนนลาดยางในเมืองไทย
     ความลำบากทำให้ความสบายมีค่ามากขึ้นเสมอ
     ถ้าไม่ได้ผ่านทางดินสภาพโหดหินมาก่อน…ถนนลาดยางก็คงเป็น
ถนนธรรมดาที่ไม่ได้พิเศษและดีกว่าถนนลาดยางที่เมืองไทย
     ทางที่ทอดยาวสู่เสียมเรียบจับผมเขย่าเพื่อบอกว่า “ถ้าไม่เคยผ่าน
ความลำบาก…เราคงไม่รู้คุณค่าของช่วงเวลาแห่งความสุข”
     เหมือนกับอีกหลายๆ เรื่อง
     ถ้าไม่เคยหิว…เราจะไม่ซาบซึ้งถึงความสุขในยามอิ่ม
     ถ้าไม่เคยแพ้…เราจะไม่ซาบซึ้งถึงความสุขในยามชนะ
     ถ้าไม่เคยจน…เราคงไม่ซาบซึ้งถึงคุณค่าของเงิน
     ความเหนื่อยยากในการเดินทางไปเสียมเรียบยังทำให้ผม
รู้สึกอะไรอีกอย่าง
     ยิ่งใช้ความพยายาม ยิ่งลำบาก สิ่งที่เราดั้นด้นไปหา
หรือเพื่อให้ได้มายิ่งมีคุณค่า
     ผมไม่รู้ว่าถ้านั่งเครื่องมาความรู้สึกตอนเห็นนครวัด นครธม
จะเป็นยังไง
     แต่หลังจากลากแตะ แบกเป้ ทุลักทุเลซวนเซมาจนถึงเสียมเรียบ
และได้เยือนยลนครวัด นครธม รวมถึงปราสาทสำคัญๆ ทั้งหลายแล้ว
     รู้สึก…
     ตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจ อณูอากาศมวลอวลไปด้วยความเข้มขลัง
อลังการตระหง่านเด่นเป็นสง่าอย่างยิ่งใหญ่ไร้ที่ติ เป็นความยิ่งใหญ่
ที่เกิดขึ้นด้วยแรงและน้ำมือมนุษย์ และดำรงคงทนมาได้เกือบพันปี!
     และ…
     “แม่ง…ไม่เสียแรงจริงๆ!”

bayon

8 ตอบกลับที่ Lesson 9

  1. muay พูดว่า:

    เสียมเรียบสนุก เเละเป็นอิสระมากในความรู้สึก…
    ใครที่เเข้งขายังใช้การได้ดี เเละสนใจอยากไปผจญภัยในเมืองเก่าเเก่เเห่งนี้
    เเนะนำให้รีบไปค่ะ เพราะเดินทางง่าย ที่พักหาไม่ยาก เเละค่าครองชีพไม่สูง
    ใครมีพร้อมทั้งเวลา เเละ เป้สะพายหลัง เก็บกระเป๋า เเละออกเดินทางเลยค่ะ
    รับรองว่าสนุก…คุ้ม

  2. wa 555 พูดว่า:

    อ่านเเล้วอยากไปเที่ยวจังเลย อยากไปผจญภัยบ้าง

  3. to-on พูดว่า:

    ไปที่กัมพูชามาท่าทางถนนหนทางวิบากมิใช่น้อย
    แต่ดงได้ประสบการณ์ที่ดีมาไม่น้อยเหมื่อนกัน
    อยากไปบ้างจัง…ไม่รู้ช่วงนี้สถานะการณ์ที่นั้นเป็นอย่างไรบ้าง

    ปล.ขอขอบคุณที่เฉลยข้อสงสัยของเหล้าโซจูครับ

  4. rongnamcha พูดว่า:

    สถานการณ์ในกัมพูชาหรือเขมรตอนนี้น่าจะเย็นลงแล้วล่ะครับ เพราะเห็นเรื่องเงียบๆ ไป
    เงียบไปเช่นเดียวกับคดีแถลงการณ์ร่วมที่พอลาออกปุ๊บข่าวก็หายไปซะงั้น
    ไม่ต้องรับผิดรับชอบรับผลกรรมอะไรกันเลย
    ตอนนี้เลยกลายเป็นบ้านเราเองนี่แหละที่บรรยากาศยังคงรุมๆ ร้อนรุ่มราวกับไฟยังคงสุมอยู่ภายใน

  5. to-on พูดว่า:

    สวัสดีปีใหม่ 2009 ครับ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพที่ดี

    สมหวังในสิ่งที่ตั้งใจทุกประการ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกท่านนะครับ

  6. rongnamcha พูดว่า:

    สวัสดีปีใหม่เช่นกันครับ
    ขอให้ได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ
    สุขภาพดีๆ
    และมีชีวิตดีๆ อยู่ในประเทศดีๆ
    (แม้บางทีอาจจะมีคนไม่ดีมาบริหาร)
    อย่างประเทศไทยของเรานะครับ

  7. pattararanee พูดว่า:

    สวัสดีปีใหม่

    ขอให้การงานฉลุยเหมือนฉลูวิ่งไว

    ^^

    และได้เดินทางไกล ท่องโลกกว้างใหญ่ และมีความสุขอย่างไม่รู้เบื่อเลยนะคะ

  8. rongnamcha พูดว่า:

    ขอบคุณมากครับผม ขอสิ่งดีๆ จงมีแด่ทุกคนในปีใหม่นี้เช่นกันครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: