Lesson 21

outside teaching : บทเรียนนอกตำรา / โดย…โรงน้ำชา (12/12/2552)
Lesson 21 : หลังเต่า

     เอี๊ยด…ด…!
     ปึ้ก!
     ปั้ก!
     “!*&_+%$#*(&%$##**%!”
     …
     นี่มักเป็นอาการทั่วไปเวลาผมขับรถเข้าปะทะ “หลังเต่า”
แบบไม่ทันตั้งตัว
     เหยียบเบรคแล้ว…แต่ไม่ทัน
     ล้อรถกระแทกหลังเต่า
     กบาลกระแทกหลังคา
     ตามมาด้วยการสาดสะบัดคำสบถด่าเพราะเจ็บแทนรถ
และเจ็บใจตัวเอง

     หลังเต่า (Speed Hump หรือ Speed Bump) เป็นอุปกรณ์
กีดขวางเส้นทางจราจรเพื่อให้รถลดความเร็วในที่ที่จำเป็น เช่น
ในแหล่งชุมชน หมู่บ้าน หรือสถานที่ราชการ
     จะมีกี่หลังกี่ลูก สูงยาวเท่าไหร่ก็ขึ้นอยู่กับความจำเป็น
และความต้องการให้รถคลานช้าขนาดไหน
     ที่สูงๆ จนต้องค่อยๆ ปีน ค่อยๆ ป่าย ค่อยๆ ตะเกียกตะกายไหลเลื้อย
กว่าจะเลื่อนเคลื่อนผ่านไปได้ก็คงเป็นหลังเต่าก่อนเข้าสนามบิน
     ที่เล็กหน่อยแต่กระแทกทีช่วงล่างแทบป่นปี้ก็เป็นหลังเต่าแถวๆ
ห้างสรรพสินค้า หรือทางเข้าหมู่บ้านส่วนใหญ่ที่มักไม่ค่อยมีป้ายหรือแถบสี
บ่งบอกให้เห็นหรือรู้ว่ามีหลังเต่านอนขวางอยู่เบื้องหน้า
     แต่ไม่ว่าจะหลังเต่าที่ไหน กระแทกแบบเต็มๆ เข้าไปเมื่อไหร่ เพลียใจทุกที!

     หนทางเดียวที่จะป้องกันไม่ให้ช่วงล่างกระแทกกระทั้นกับหลังเต่า
จนเราต้องปวดจิตคือต้องคอยพินิจว่าที่ไหนน่าจะมีหลังเต่านอนเฝ้า
สกัดความเร็ว เพราะน้อยครั้งเหลือเกินที่จะเจอป้ายเตือนหรือหลังเต่า
ที่ได้รับการระบายแถบสัญลักษณ์แห่งความปรารถนาดีไว้เตือนเรา
ให้ระวังล่วงหน้า
     การครองสติและครองพวงมาลัยอย่างไม่ประมาทน่าจะพอช่วย
ให้เราแคล้วคลาดจากการสกัดของหลังเต่า


     ฝันไปฟุ้งมาก็คงคล้ายกับการใช้ชีวิตของคนเรา
     ถ้าถนน…คือเส้นทางในการใช้ชีวิต
     และรถ…คือเราทุกคนที่มุ่งหน้าไปสู่จุดหมายที่รออยู่ปลายทาง
     การเหิมห้อทะยานร่านรุดไปข้างหน้าด้วยความเร็วเพื่อให้ถึงจุดหมาย
โดยใช้เวลาให้น้อยที่สุดเพียงอย่างเดียว อาจไม่ใช่พฤติกรรมที่ฉลาดนัก
     เพราะหากชีวิตพุ่งไปปะทะ “หลังเต่า” เมื่อไหร่
     รถอาจเสียหลักหลุดการควบคุมพุ่งลงข้างทางหรือเหินหาวลอยฟ้า
พลิกคว่ำตายห่าคาที่
     หรือถ้าระแวงระวัง “หลังเต่า” ซะจนค่อยๆ พารถ
เลื้อย…เลื่อน…เคลื่อน…คลาน…ผ่านถนนทั้งเส้นด้วยอัตราเร่ง
ที่ช้ากว่าทากเผ่น
     แน่นอนว่าเราคงปลอดภัยไม่เจ็บตัวเจ็บใจเมื่อเจอหลังเต่า
     แต่คงใช้เวลาทั้งชีวิตกว่าจะไปถึงจุดหมาย!
     การขับ “พาหนะแห่งชีวิต” จึงต้องใช้สติระลึกรู้ว่าเมื่อเป็นทางตรง
ไร้สิ่งใดระเกะระกะกีดขวางกางกั้น
     นั่นเป็นช่วงจังหวะที่เราต้องทะเยอทะยานมั่นมุ่งพุ่งสู่จุดหมายให้เต็มสปีด
เพื่อไม่ให้เวลาแห่งชีวิตเสียเปล่า
     แต่หากมองเห็นอุปสรรคหรือปัญหาทอดตัวกีดขวางอยู่เบื้องหน้า
     นั่นคือเวลาที่เราควรค่อยๆ แตะเบรค ชะลอความเร็ว พินิจพิศขนาด
และความยากง่ายในการเคลื่อนคลานผ่าน “หลังเต่า” จะได้ไม่เจ็บตัว เจ็บใจ
และผ่านพ้นไปได้โดยที่ “รถ” ไม่บุบสลายเสียหายจนไม่สามารถวิ่งต่อ
     หลังจากนั้น จะเร่งเครื่องเต็มแรง บดล้อห้อผ่านทางเรียบอีกครั้งก็ยังได้
     เพียงแต่ต้องไม่ลืมว่า…
     ถนนทั้งสาย
     มันไม่ได้มี “หลังเต่า” แค่ลูกเดียว!

8 ตอบกลับที่ Lesson 21

  1. pattararanee พูดว่า:

    ขอให้ ข้ามหลังเต่าทุกตัว ด้วยสมรรถนะ เฉียบคม
    และผ่านพ้นหลุมบ่อนานา ไปโดยสวัสดิภาพ
    ตลอดเส้นทางชีวิตนะคะ ^^

    เป็นหัวข้อส่งท้ายปีเก่า ที่น่ารักน่าหยิกเหลือเกิน
    อ่านกันให้ดี
    จะพบว่า หลังเต่า ของบางคน
    ไม่เหมือน หลังเต่า ของอีกคน

    นั่นคงอยู่ที่มุมมอง
    ว่าเรามอง หลังเต่า จากมุมไหน

    I see you.
    Good luck.
    อิอิ

  2. rongnamcha พูดว่า:

    คุณ pattararanee – ขอบคุณครับ
    เที่ยวให้สนุกรับปีเสือเผ่นนะครับ
    นี่ก็เพิ่งแบกกระเป๋ากลับมาจากเชียงคาน
    เมืองน่ารักที่น่าไป “พัก” อีกจริงๆ

  3. pattararanee พูดว่า:

    ว้าว เชียงคาน

    อย่าลืมมาเล่า เชียงคานรำลึกนะคะ
    จะรออ่านค่ะ ^^

    ปล. เดินทางต้อนรับปีเสือ อาจไม่ได้ไปไกลอย่างที่หวัง
    ว่าจะพาแม่ตะลอนดูหนัง สักสี่ซ้าห้าเรื่อง ในกรุงเทพฯ นี่ล่ะคะ ^^

  4. muay พูดว่า:

    ขึ้นหลังเต่า ยังลงมาได้อย่างเจ็บตัวบ้าง รอดปลอดภัยบ้าง เเต่ขึ้นหลังเสือเเล้วลงยาก ปีหน้าฟ้าใหม่ใครคิดจะขี่หลังเสือ หรือ จำใจต้องขี้นหลังเสือ (เหมือนคนเขียน) ก็คงต้องใช้ความระมัดระวัง เเละกำลังใจจากคนรอบข้างที่มากกว่าปกติ…เเต่เอาเถอะ เราน่าจะผ่านไปได้ด้วยดี ก็เเค่อีกปีที่ต้องเผชิญความท้าทายมากกว่าปกติเท่านั้นเอง…

  5. pattararanee พูดว่า:

    สวัสดีปีเสือ
    ท่าทางคุณเจ้าของโรงน้ำชาจะยังไม่กลับมา
    ^^

    คุณ muay คะ
    ขอให้โชคช่วยอำนวยผลดีในปีเสือนี้นะคะ
    เรามาขี่เสือกันให้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลยค่ะ ^^

    เป็นกำลังใจให้น้าาาา สู้ๆ
    จาก คนที่ต้องขึ้นหลังเสือเหมือนกานนนน

  6. rongnamcha พูดว่า:

    สวัสดีปีเสือเผ่นครับทุกคน
    กลับมาแล้วครับ
    เหนื่อยโคตร แต่ก็ใช้ชีวิตคุ้มโคตร
    แบกเป้ไปเชียงคาน
    กลับมาเลี้ยงส่งท้ายปีเก่ากับออฟฟิศยันเช้า
    แล้วแบกเป้ควบกระบะเข้าป่าที่พะโต๊ะกับพ่อแม่ต่อ…
    กลับมายังล้างฝุ่นออกจากตัวไม่หมด
    เช้ามานั่งหัวฟูปั่นงานบานเบอะที่ออฟฟิศ
    วุ่นตั้งแต่ต้นปีทีเดียว

    Happy New Year ทุกคนครับ!

  7. MOM พูดว่า:

    เป็นการมอง..มุมแห่งชีวิตที่ OK.
    จะทำให้การดำเนินชีวิตที่ไม่ผิดพลาด

  8. โรงเตี๊ยม พูดว่า:

    แหม! โดนแล้วรู้จักคิดเนอะ ความจริงในเส้นทางชีวิตไม่ได้มีหลังเต่าอย่างเดียวดอก หลุม-หล่มก็มี หมา-แมวฯ ที่ผ่านมาเข้าทางกรรมก็มี สรุปว่า…หากจะซื้อรถใหม่ก็ระวังละกัน…ฮ่า! ไม่งั้นก็เอารถเต่า ปี 1960 ไปเหยียบหลังเต่าซะ โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: