Lesson 25

outside teaching : บทเรียนนอกตำรา / โดย…โรงน้ำชา (28/3/2553)
Lesson 25 : ไกด์
     บทนี้…ผมยังคงตะลอนอยู่ใน “ฮ่องกง”
     ประเทศแห่งการช้อปปิ้งหลากหลายสินค้าแบรนด์หรู
ที่พ่นลมหายใจฟืดฟาดเฟื่องฟูอยู่ในโลกนิยมทุนที่หมุนฟิ้ว
เฟี้ยวฟ้าวอย่างบ้าคลั่ง
     ประเทศที่ดูเจริญ ทันสมัย ศิวิไลซ์ แต่ยังคงใช้นั่งร้านไม้ไผ่
ได้อย่างไม่รู้สึกขัดเขิน


     อย่างที่เล่าร่ายไปใน Lesson 24 ทริปนี้ผมไม่ได้แบกเป้
เดินลุยดุ่ยๆ มั่วๆ มึนๆ แบบที่โปรดปรานเพราะเป็นการ
พาหลายสิบชีวิตทั้งออฟฟิศไปเที่ยวประจำปีโดยการอุปการะ
ของที่ทำงาน
     การซื้อทัวร์มารับผิดชอบจัดวางโปรแกรมการเที่ยว
น่าจะสะดวกกายและเที่ยวได้อย่างสบายใจกว่ามานั่ง
คลำทางกางแผนที่เองเป็นไหนๆ
     เมื่อซื้อโปรแกรมทัวร์ก็ต้องมีไกด์ ถ้า “บ่มีไกด์” คงไม่ใช่ทัวร์
     แม้ทริปส่วนตัวของผมทุกครั้งจะไม่มีไกด์ ได้แต่เดินทาง
แบบแถๆ ไถๆ ไหลๆ ถั่วๆ และไม่เคยคิดพิสมัยการเที่ยวแบบ
ซื้อทัวร์มีไกด์
     แต่ทัวร์ฮ่องกงครั้งนี้ทำให้ผมรู้จักไกด์…จริงๆ


     …
     เราหลายคนคงเคยคิดอิจฉาอาชีพประเภทสจ๊วร์ด แอร์โฮสเตส
พิธีกรรายการท่องเที่ยว รวมทั้งไกด์นำเที่ยวในทัวร์ทั้งหลาย
     เพราะอาชีพเหล่านี้มีโอกาสได้เดินทางท่องเที่ยวอยู่ตลอดเวลา
แถมในการท่องเที่ยวโลกกว้างแต่ละครั้งยังเป็นการทำงานหาเงิน
เลี้ยงตัวเองได้ด้วย
     ได้เที่ยวแล้วยังได้เงิน น่าอิจฉาชะมัด
     แต่เดี๋ยวก่อน!
     ทัวร์ฮ่องกงครั้งนี้ทำให้ผมรู้ว่า อย่างน้อย “ไกด์” ก็เป็น
อาชีพหนึ่งที่ไม่ได้น่าอิจฉาอย่างที่เราคิด
     และคิดว่าไกด์ทุกทัวร์น่าจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน
     ก่อนออกเดินทางก็ต้องเตรียมข้อมูลลูกทัวร์แต่ละคน
เตรียมข้อมูลสถานที่เที่ยวแต่ละแห่ง จัดการเอกสาร ทำสติกเกอร์
ทำป้ายคล้องกระเป๋า ระหว่างเดินทาง ไกด์ 2-3 คน ต้องคอย
ดูแลอำนวยความสะดวกคนเป็นสิบ ดูแลความเรียบร้อยของรถ
ความเรียบร้อยของร้านอาหาร ความเรียบร้อยของตั๋วเข้าสถานที่
ท่องเที่ยวยอดฮิตทั้งหลาย ไหนจะต้องคอยควบคุมเวลาให้เป็นไป
ตามตาราง ควบคุมลูกทัวร์ให้ปลอดภัย ให้ตรงเวลา แต่ก็ต้อง
ไม่ให้ลูกทัวร์รู้สึกว่าโดนควบคุมจนขุ่นเคือง ต้องคอย
เอนเตอร์เทนชักชวนเล่นเกมพูดคุยสร้างบรรยากาศสนุกสนาน
บนรถที่ลูกทัวร์ส่วนใหญ่มักใช้เวลาง่วนอยู่กับการ…เอ่อ…หลับ
ต้องคอยตอบคำถามและอธิบายแต่ละที่ที่รถแล่นผ่าน


     หมดวัน หลังจากปล่อยลูกทัวร์ทุกคนเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการ
“พักผ่อนตามอัธยาศัย” เหล่าไกด์ต้องมานั่งประชุมสรุปปัญหา
ที่ผ่านมาในวันที่เพิ่งผ่านไป รวมทั้งประชุมเกี่ยวกับ
โปรแกรมทัวร์ในวันพรุ่งนี้
     ผมไม่เคยเป็นไกด์ แต่รู้ได้เพราะค่ำวันหนึ่งก่อนที่ผม
และเพื่อนร่วมงานจะจับกลุ่มตั้งแก๊งค์เล็กๆ ไม่กี่คน ออกตะลอน
ซดเบียร์ เดินคลำๆ งงๆ ไปขึ้นรถไฟใต้ดินเที่ยวนอกลู่นอกทาง
นอกตารางที่ทัวร์วางไว้


     เราเอ่ยชวนไกด์ไปเที่ยว “ตามอัธยาศัย” ด้วยกัน แต่ไกด์
ปฏิเสธด้วยรอยยิ้มสุภาพเพราะต้องประชุมอย่างที่ว่าไว้
     อาหารบางมื้อในทริปฮ่องกง ไกด์ยังงัดเอาน้ำจิ้มรสจัดจ้าน
แบบไทยที่ทำกันเองใส่ขวดหอบหิ้วติดกระเป๋ามาจากเมืองไทย
ออกมาบริการเราเผื่อน้ำจิ้มแบบฮ่องกงไม่ถูกปาก
     ผมเดาเอาว่าไกด์หลายๆ ทัวร์ก็คงต้องทำแบบนี้ โดยเฉพาะ
ทัวร์ยุโรปที่รสชาติอาหารต่างจากบ้านเราอย่างสิ้นเชิง เพื่อไม่ให้
ลูกทัวร์เรื่องมากอดตาย
     ไหนจะต้องคอยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ทั้งเกิดจากเหตุสุดวิสัย
ทั้งเกิดจากความต้องการอันไม่สิ้นสุดของลูกทัวร์
     ถึงจะได้เที่ยว แต่เที่ยวแบบต้องคิดและมี “งานเข้า” มาให้ทำ
ตลอดเวลา


     สจ๊วร์ด แอร์โฮสเตส พิธีกรรายการท่องเที่ยว
(อย่าง เร แมคโดนัลด์ ที่หลายๆ คนอิจฉา) ก็ไม่น่าจะต่างกันมาก
     ต้องคอยบริการ ต้องมีการเตรียมตัว ต้องหาข้อมูล เตรียมข้อมูล
ต้องเหนื่อยจากการเดินทางแต่ก็ต้องพร้อมทำงาน
     ผมพอรับรู้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงระหว่างการเดินทาง
ท่องเที่ยวกับการเดินทางเพื่อทำงาน หลังจากได้เดินทางไปทำงาน
ทั้งที่เกาหลี สิงคโปร์ และญี่ปุ่น
     เหมือนได้เที่ยว แต่โคตรเหนื่อยและไม่ค่อยสนุก
     จะสนุกบ้างก็ช่วงเย็นที่งานเสร็จในแต่ละวัน ได้นั่งกิน
อาหารพื้นเมืองและละเลียดแอลกอฮอล์ที่พอจะช่วย
ผ่อนคลายให้หายเหนื่อยได้บ้าง
     ทริปฮ่องกงครั้งนี้ นอกจากไกด์จะช่วยนำทางแล้ว
ยังช่วย “ไกด์” ความคิดให้ผมเห็นโดยไม่รู้ตัวว่า…
     ไม่มีงานไหนง่าย ไม่มีงานไหนสบาย งานที่ดูเหมือนง่าย
อาจไม่ใช่ งานที่ดูเหมือนสบายก็อาจไม่เชิง
     ดังนั้น ในเมื่อไหนๆ ก็ต้องเหนื่อยแล้ว
     เลือกเหนื่อยกับงานที่เราชอบและทำมันได้อย่างสบายใจ
ดีกว่า
     ผมว่า…คนเป็นไกด์ก็คงคิดอย่างนั้น!

3 ตอบกลับที่ Lesson 25

  1. muay พูดว่า:

    อยากทำงานที่ใช่ เเต่ก็มีหลายปัจจัยที่ทำให้ยังเริ่ม “งานที่ใช่ ” ไม่ได้ในเร็ววัน … “อดทน” คงเป็นคำตอบที่ในที่สุดเเล้ว เเม้เราไม่อยาก อดทน เราก็ต้อง อดทน!!

  2. pattararanee พูดว่า:

    “ดังนั้น ในเมื่อไหนๆ ก็ต้องเหนื่อยแล้ว
    เลือกเหนื่อยกับงานที่เราชอบและทำมันได้อย่างสบายใจดีกว่า”

    ท่าทางจะเหมือนกับ

    ดังนั้น ในเมื่อไหนๆ ก็ต้องเหนื่อยแล้ว
    เลือกเหนื่อยกับ คน ที่เราชอบและ อยู่ได้ อย่างสบายใจดีกว่า

    ว่ามั้ยคะ ^^

  3. tour tid พูดว่า:

    จริงเลยพี่อาชีพไกด์ไม่ได้น่าอิจฉาอย่างที่คิด เหนื่อยนะ…หนูจบไกด์มาโดยตรงเลยหล่ะ เจอมาแล้ว…เหมือนที่พี่เขียนเป๊ะเลย…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: