Lesson 32

outside teaching : บทเรียนนอกตำรา / โดย…โรงน้ำชา (12/12/2553)
Lesson 32 : หน้าตึกเก่า / ข้างถนน / จากบนรถเมล์
     “วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำนองเต็มตลิ่ง
     เราทั้งหลายชายหญิง
     สนุกกันจริงวันลอย…”
     หลายคนคงหาคำเติมลงในช่องว่างที่เว้นไว้ได้ไม่ยาก
ตามความคุ้นเคย
     ครับ…“กระทง”
     แต่งานเทศกาลลอยกระทงปีนี้ผมได้เห็นว่านอกจาก
เราทั้งหลายชายหญิงจะสนุกกันจริงกับการลอยกระทงแล้ว
หญิงชายหลายคนยังสนุกกันจริงกับการ “ลอยโคม” ทำจาก
กระดาษขาวบางใบใหญ่ มีเชื้อไฟอยู่ภายใน ที่เราเรียกติดปากว่า
“โคมลอย”


     วันอาทิตย์ 21 พฤศจิกายน 2553 งานเทศกาลวันลอยกระทง
ที่ผ่านมา ผมนั่งรถเมล์ไปสนามหลวงแล้วจับรถตุ๊กตุ๊กหรือสามล้อ
ต่อไปถนนพระอาทิตย์ที่รถติดหนืดหนับ
     วันลอยกระทงของทุกปี ทั้งชาวไทยและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ
จะย่างเยื้องมาเนืองแน่นกันบริเวณสวนสันติชัยปราการรอบป้อมพระสุเมรุ
ที่ตั้งอยู่บนถนนพระอาทิตย์ใกล้ชิดกับถนนข้าวสาร เพราะที่นี่ติด
ริมแม่น้ำเจ้าพระยาและมักมีงานเทศกาลออกร้านสไตล์โบราณย้อนยุค
     ผมเดินโต๋เต๋เตร่ไปเตร่มาในงานที่เต็มไปด้วยอาหารแต่ค่อนข้าง
ขาดแคลนพื้นที่นั่งกิน ริมแม่น้ำก็ดูจะหาพื้นที่เหยียบยืนได้ยากยิ่ง
เหลียวมองรอบกายแล้วไม่ค่อยชิลล์เท่าไหร่  ตัดใจไม่ลอยกระทงทั้งที่แม่น้ำ
เจ้าพระยาห่างไปแค่ไม่กี่ก้าวขา สายกระทงในน้ำก็ไม่ได้เดินไปชื่นชม
เห็นแต่กระทงที่ตั้งโต๊ะขายอยู่ข้างถนน
     ชั่วขณะหนึ่งที่กำลังเดินมึนๆ กับคลื่นคน ฝรั่งและคนไทยหลายคน
ยกกล้องดิจิตอลและมือถือขึ้นมาถ่ายรูปท้องฟ้า ผมมองตามทิศทาง
ที่เลนส์เหล่านั้นถูกเล็ง
     มุมมองท้องฟ้าจากกลางสวนสันติชัยปราการ ปรากฏภาพดวงไฟสีส้ม
จากโคมลอยที่ถูกปล่อยขึ้นไปเป็นสายนับหลายร้อยลูก โดดเด่นสวยสว่าง
ท่ามกลางผืนฟ้ามืดดำยามราตรี


     ผมแหงนดื่มด่ำความสวยงามของโคมลอย ปล่อยภาพวินาทีนั้น
ผ่านจอประสาทตาเข้าบันทึกสู่ความทรงจำ ก่อนจะผละจากถนนพระอาทิตย์
สู่ถนนข้าวสารที่ในวันนี้คนบางตาและชิลล์กว่ามาก
     หย่อนตูดนั่งสูดอากาศริมถนนข้าวสารที่ร้านเดิมบนฟุตปาธหน้าเซเว่นฯ
ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยนานเท่าเวลาที่เบียร์ช้าง 2 ขวดค่อยๆ ลื่นไหลลงคอ
แล้วเดินไปจับรถเมล์กลับบ้าน
     ผมได้ที่นั่งฝั่งซ้าย นั่งทอดสายตากินลมเชยชมบ้านตึกแถวเก่าๆ แต่เท่เก๋า
แบบคลาสสิคสไตล์ที่เรียงรายริมถนนอย่างเพลิดเพลินเจริญจิต พลันสายตา
ถูกสะกิดด้วยอะไรบางอย่างที่นอนแอ้งแม้งสงบนิ่งอยู่หน้าตึกเก่า…ริมถนน…
และผมมองเห็นจากบนรถเมล์ที่จอดติดไฟแดงอยู่แถวๆ ถนนดินสอ เสาชิงช้า
ศาลากลางกรุงเทพฯ
     มันคือ “โคมลอย”
     ผมเคยคิดสงสัยว่าบรรดาหมู่มวลโคมลอยที่ถูกส่งขึ้นไปส่องสกาววับวาว
อยู่บนท้องฟ้ายามค่ำ เมื่อเชื้อหมดไฟมอดแล้วมันจะไปตกที่ไหนบ้าง
จะไปตกบนหลังคาบ้านใคร จะไปตกคลุมหน้ากระจกรถที่กำลังวิ่งอยู่มั้ย
     หนึ่งในโคมลอยนับหลายร้อยหลายพันลูกในคืนวันลอยกระทง
ตกลงมานอนให้ผมเห็นตรงหน้าแล้วตอนนี้
     แถมนำพาบทเรียนดีๆ มาฝากผมที่กำลังเหม่อและมองเจ้าโคมลอย
ที่ทุกคน “เคย” ชื่นชมในความโชติช่วงก่อนลิ่วร่วงมาเป็นเศษซากในตอนนี้
     และกลับกลายเป็นแค่ “ขยะ” ชิ้นใหญ่ที่ไม่มีใครสนใจ
     โคมลอยที่มอดดับกลับส่องสว่างในความคิดให้ผมมองเห็นสัจธรรม
ในการใช้ชีวิตที่ดูๆ ไปก็ “คล้ายๆ” โคมลอย
     ยิ่งมี “ไฟ” ยิ่งโหมกระพือพาชีวิตให้รุ่งโรจน์ ค่อยๆ ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด
ดูสง่างาม เป็นที่ชื่นชอบชื่นชมของผู้คนที่ได้พบเห็น
     ครั้นเมื่อไหร่ที่ “ไฟ” ในตัวเริ่มหรี่เลือนลับและดับลง ชีวิตเราก็คงไม่ต่างจาก
โคมลอยที่ค่อยๆ โรยร่วงสู่จุดที่หลายคนตีค่าว่า “ไร้ประโยชน์”


     แต่ถึงแม้จะคล้าย…“โคมลอย” กับ “ชีวิต” ก็ไม่ได้เหมือนกันซะทีเดียว
     “ไฟ” โคมลอย ดับแล้ว…ร่วงเลย
     แต่ตราบใดที่เรายังหายใจ…
     ชีวิต…เติม “ไฟ” ได้ตลอดเวลา!

Advertisements

4 ตอบกลับที่ Lesson 32

  1. albeto พูดว่า:

    ทุกคนรุ้จักฮิตเลอร์แต่เสียดายที่เขาไม่รุ้จักตัวเอง
    โรงน้ำชาไม่มีใครรู้จักเขา แต่น่าชื่นชมที่เขารู้จักตัวเอง

  2. หมวย พูดว่า:

    กำลังใจ ก็จัดเป็น .เชื้อไฟ. อย่างหนึ่ง
    ปีใหม่นี้ อย่าลืมเติม .กำลังใจดีๆ. ให้คนรอบข้างนะคะ

  3. mom พูดว่า:

    เห็นด้วยกับ..ขยะ ที่เกิดขึ้นตามที่ โรงน้ำชาเห็น
    แต่..มีสักกี่คน จะเห็นว่าไม่ควรสร้างขยะ บนโลกใบนี้
    (แม้..จะเป็นงานประเพณีที่เราชื่นชม ก็ เถอะ)

  4. kumbha-monday พูดว่า:

    เริ่มอ่านวันนั้น แต่เพิ่งมาจบวันนี้ รุสึกดีกับประโยคที่ว่า “ชีวิต.. เติมไฟได้ตลออดเวลา​!” ฟังดู ฮึกเฮิม มีพลัง แล้วได้กำลังใจขึ้นเยอะเลย ขอบคุนนะคะ :’)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: