Text-Symbol 24

ประโยคสัญลักษณ์ (Text-Symbol) โดย โรงน้ำชา (19-9-2556)
ประโยคสัญลักษณ์ที่ 24 – มังกรผู้ต่ำต้อย

     กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
     เสียงช้อนชามันวับกระทบกับพื้นผิวเซรามิคเนื้อดี
ก้องดังกังวานอันเกิดมาจากการที่เขายืนคนกาแฟดำร้อนๆ
ในถ้วยอย่างสบายอารมณ์
      เขาผละจากกระติกน้ำร้อนไฟฟ้า เดินเงียบๆ ออกมายัง
โต๊ะทำงานเล็กๆ ที่วางอยู่อีกมุมหนึ่งของบ้าน หย่อนตัวลงนั่ง
หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดสว่างค้างไว้ เหลียวมองไปยัง
ชุดโซฟาหน้าโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น รอยยิ้มเป็นสุขพริ้มพราย
บนใบหน้า
     ลูกสาวตัวน้อยวัย 5 ขวบนั่งจ้องภาพที่เคลื่อนไหวไปมา
อยู่บนหน้าจอโทรทัศน์อย่างตั้งใจ
     เขารู้สึกเป็นสุขทุกครั้งที่ได้เห็นลูกสาวคนเดียวตื่นเต้นตาโต
เวลาได้รู้ได้เห็นสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ
     เขาชะเง้อหน้าไปให้เห็นภาพที่อยู่ในจอ มันเป็นช่องสารคดี
     และวันนี้เป็นเรื่องราวของสิ่งที่เสียงบรรยายในโทรทัศน์
เรียกว่า
     “มังกรโคโมโด”
     เขาหัวเราะเอ็นดูแล้วหันไปง่วนกับงานที่ค้างอยู่บนจอ
คอมพิวเตอร์ตรงหน้า
     เขาคิดว่าเจ้าลูกสาวตัวน้อยคงตื่นเต้นไปกับชีวิตของ
สัตว์แสนประหลาดอย่างมังกรโคโมโด หรือไม่ก็อาจจะกลัว
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่ดูคล้ายเหี้ยยักษ์…
     ไม่สิ…
     ลูกสาวของเขาคงยังไม่รู้จักหรือคุ้นเคยกับหน้าตาของเหี้ย
สักเท่าไหร่
     เพราะลูกสาวไม่เคยได้เห็นข่าวที่เหี้ยชอบเข้ามาเพ่นพ่าน
ในรัฐสภาจนโกลาหลอลหม่าน!
     อืม…งั้นลูกคงคิดว่ามันเหมือนตุ๊กแกยักษ์
     แค่ตุ๊กแกตัวเล็กๆ ที่บางทีมาทักทายอยู่แถวผนังหลังบ้าน
ลูกสาวยังร้องไห้จ้า
     ไอ้มังกรโคโมโดคงกลายเป็นสัตว์ประหลาดสำหรับเด็ก
วัยนี้ไปเลยทีเดียว
     ยิ่งได้เห็นเวลามันสับขาวิ่งพึ่บพั่บ
     เวลามันแลบลิ้น 2 แฉกยาวๆ แผล่บๆ
     เวลามันกินซากเหยื่อ
     หรือเวลามันทำร้ายชาวบ้าน
     และยิ่งได้รู้ว่าน้ำลายของมันเต็มไปด้วยเชื้อโรค
น่าขยาดแขยงหลายชนิด
     ลูกสาวเขาน่าจะยิ่งตื่นเต้นปนๆ ไปกลับตื่นกลัวที่ได้รู้ว่า
โลกกว้างๆ ใบนี้ยังมีอะไรแปลกๆ อีกเยอะแยะมากมาย
     ยิ่งคิดเขายิ่งอมยิ้มขำด้วยความเอ็นดู
     …
     กาแฟดำในถ้วยเซรามิคใกล้หมด
     เขาหันไปแอบมองลูกสาวอีกครั้ง
     เด็กน้อยยังคงนั่งจ้องภาพเจ้ามังกรโคโมโดในจอโทรทัศน์
อย่างสนอกสนใจ
     เขาลุกขึ้น คว้าถ้วยกาแฟขึ้นมาซดเป็นอึกสุดท้าย
ก่อนเดินไปหาลูกสาว
     “ดูอะไรคะคนสวย” เขาทิ้งตัวลงนั่งลงบนโซฟานุ่ม
คว้าลูกสาวมาไว้ในอ้อมกอด ถามยิ้มๆ ด้วยความเอ็นดู
     “เรื่องมังกรโคโดโมค่ะ” เด็กน้อยตอบโดยไม่ละสายตา
จากภาพที่วิ่งวูบวับไหวอยู่ในจอโทรทัศน์
     “ฮ่าๆๆ” เขาหัวเราะลั่นในคำตอบซื่อๆ ของลูกสาว
“มันชื่อโคโดโมที่ไหนกันลูก นั่นมันยาสีฟันของลูกแล้วล่ะ
เจ้าตัวนี้มันชื่อมังกรโคโมโด”
     “นั่นแหละค่ะ มันน่ากลัวจังเลยคุณพ่อ คุณพ่อดูสิๆ”
     ในจอโทรทัศน์ตรงหน้าเป็นภาพความวุ่นวายโกลาหล
ของชาวพื้นเมือง 3-4 คนที่พยายามช่วยกันจับเจ้ามังกร
โคโมโดตัวเขื่องซึ่งจากลักษณะท่าทางของมันใครเห็น
ก็รู้ได้เลยว่ากำลังฉุนเฉียว!
     แล้วจู่ๆ โดยที่ไม่มีใครคาดคิด! มันพุ่งเข้างับต้นขาของ
หนึ่งในชาวพื้นเมืองที่กำลังรุมจับมันอยู่จนเป็นแผลเหวอะ!
     เสียงบรรยายทุ้มนุ่มในสารคดีเล่าว่า เจ้ามังกรโคโมโดตัวนี้
เข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่ในหมู่บ้านโดยคาดว่าจะเข้ามาหาอาหาร
ทุกคนกลัวเป็นอันตรายกับลูกหลานจึงต้องเร่งช่วยกันจับ
หรือไม่ก็ไล่ให้มันออกไปจากหมู่บ้าน
     “น่ากลัวนะลูก” เขาพูดกับลูกสาวที่กำลังตาโตดูภาพ
บนจอด้วยความตื่นเต้น
     “เจ้านี่มันเป็นสัตว์ที่น่ากลัวจริงๆ ดูสิ ตัวก็ใหญ่ ดุด้วย
ชอบทำร้ายคนด้วย ดีนะที่บ้านเราไม่มี ที่นั่นเค้ามีเยอะเลย
กำจัดกันไม่หวาดไม่ไหว สำหรับคนที่อยู่ที่นั่นมันอันตราย
มากเลยเจ้าตัวเนี้ย”
     “แต่คุณพ่อขา…” ลูกสาวหันมาหาพ่อด้วยแววตา
ซื่อใสไร้เดียงสา
     “จ๋า ว่าไงลูก”
     “มังกรโคโดโม…มันอยู่ที่นั่นมาก่อนนี่คะ”
     …

2 ตอบกลับที่ Text-Symbol 24

  1. MOM พูดว่า:

    ลิ้น2แฉกที่มังกรโคโมโดไม่น่ากลัวหรอก
    แต่..ระวังให้มากๆเมื่อมันมาอยู่ที่…ใครๆๆๆๆๆๆที่เราอยู่ใกล้

  2. pattararanee พูดว่า:

    น้ำลายมีแบคทีเรียหรือเชื้อโรคเยอะนี่เองเลยชอบพ่นกันเต็มสภ…. อุปปปส์ส์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: