Text-Symbol 25

ประโยคสัญลักษณ์ (Text-Symbol) โดย โรงน้ำชา (19-10-2556)
ประโยคสัญลักษณ์ที่ 25 – ไม้ถูพื้นหัวหลุด

     “เฮ้ย! แมลงสาบ!” เด็กหนุ่มในบ้านร้องเสียงหลงเมื่อแมลงสาบ
ผิวมันปลาบสีน้ำตาลเข้มตัวเขื่องวิ่งตัดหน้าฉิวเฉี่ยวปลายหัวแม่ตีน
ก่อนหยุดไกวหนวดคู่พลิ้วไสวไปมา
     “ไป! ไป!” เขาตะโกนไล่พร้อมกระแทกฝ่าเท้าลงพื้นบ้านให้มัน
ตกใจ
     แมลงสาบหันหาเสียงดัง ดุ๊กดิ๊กดึ๊กดั๊กกึกๆ กักๆ
เตรียมปรี่ถลาเข้าหาเด็กหนุ่ม
     “เชี่ยแล้วไง!”
     “เอาไม้ถูพื้นฟาดมันหรือเขี่ยไล่มันไปสิลูก” แม่ตะโกนบอก
มาจากในครัว
     เด็กหนุ่มไม่รอช้า คว้าไม้ถูพื้นขึ้นวาดแหวกอากาศ
หมายฟาดแมลงสาบให้ดับดิ้น!
     ฟุ่บ! แคร้ง!
     ไม้ถูพื้นหัวหลุดออกจากด้ามกระแทกพื้นบ้านก่อนที่เขา
จะเหวี่ยงลงไปหาแมลงสาบด้วยซ้ำ
     แมลงสาบตกใจหนวดระริก ตะกายขาทั้งหกรี้หลบไป
อย่างรวดเร็ว
     “แม่งเอ๊ย! รอดจนได้” เด็กหนุ่มบ่นอุบด้วยความเจ็บใจ
     “มันหลุดได้ไงวะ” เขาเอาหัวไม้ถูพื้นมาเสียบประกอบ
เข้ากับด้ามให้เหมือนเดิม
     โดยไม่ได้สะดุดใจรับรู้เลยว่า…
     ไม้ถูพื้นหัวหลุดโดยเจตนา!
     …
     ไม้ถูพื้นด้ามนี้ไม่อยากเข้าใกล้แมลงสาบแม้ปลายหนวด
มันรังเกียจและกลัวแมลงสาบที่สุดในชีวิต ยังดีที่วิถีชีวิตของมัน
ไม่ต้องไปทาบทับกับวิถีชีวิตของแมลงสาบมากนัก เพราะเวลา
คนนำมันไปถูพื้น เหล่าแมลงสาบมักไม่ค่อยย่างกรายออกมา
ป้วนเปี้ยนเท่าไหร่
     มีครั้งนี้นี่แหละ ที่เจ้าหนุ่มคนนี้ดันทะลึ่งจะใช้มันไปฟาด
แมลงสาบ
     แค่คิดมันก็กริ่งกลัวจนตัวสั่น
     มันจึงแกล้งทำหัวหลุดซะ จะได้ไม่ต้องไปสัมผัสแมลงสาบ
สุดสยอง
     แล้วก็ได้ผลจริงๆ!
     หลังจากนั้นมา ไม้ถูพื้นทำหน้าที่ของมันอย่างดีมาตลอด
มันช่วยดูแลรักษาความสะอาดพื้นบ้านหลังนี้อย่างแข็งขัน
และมีความสุข แต่ถ้าวันไหนมีใครคว้าตัวมันไปใช้รบพุ่ง
กับแมลงสาบตัวเหม็นละก็ มันจะแกล้งทำหัวหลุดก่อนจะถูก
เหวี่ยงวาดไปฟาดถึงตัวแมลงสาบทุกครั้ง
     เวลาค่อยๆ คลานเคลื่อนเลื่อนไหลผ่านไป
     วันแล้ว
     วันเล่า
     เดือนแล้ว
     เดือนเล่า
     ปีแล้ว
     ปีเล่า
     ไม้ถูพื้นด้ามเดิมเริ่มหมดสภาพไปตามอายุ
     มันเก่าและโทรมไปมาก ข้อต่อต่างๆ ส่งเสียงเสียดสี
เอี๊ยดอ๊าดอ๊อดแอ๊ด
     ผ้าที่ใช้ถูเปื่อยยุ่ยย้วยยาน
     แถมยังหัวหลุดออกจากด้ามทุกครั้ง เวลาจะเอาไปตี
แมลงสาบ
     มันได้ยินผู้เป็นแม่ร่ำๆ พร่ำบ่นว่าอาจถึงเวลาต้องซื้อ
ไม้ถูพื้นด้ามใหม่
     และโยนด้ามนี้ทิ้งถังขยะไปเสียที!
     เว้นแต่ว่า…
     จะสามารถเก็บมันไว้ใช้ตีแมลงสาบได้!
     ถึงตอนนี้สภาพมันจะไม่สามารถถูพื้นได้ แต่ไม้ถูพื้นคิดว่า
มันอาจจะยังไม่ต้องถูกส่งไปลงถังขยะถ้าคนในบ้านนี้คิดว่า
อย่างน้อยก็เก็บมันไว้ต่อสู้กับแมลงสาบ
     ปัญหามีแค่อย่างเดียว
     และเป็นปัญหาเดิมๆ
     มันรังเกียจและกลัวแมลงสาบ!
     “เฮ้ย! แมลงสาบ!” เด็กหนุ่มในบ้านร้องเสียงหลงอีกครั้ง
เมื่อแมลงสาบผิวมันปลาบสีน้ำตาลเข้มตัวเขื่องวิ่งตัดหน้า
ฉิวเฉี่ยวปลายหัวแม่ตีน ก่อนหยุดไกวหนวดคู่พลิ้วไสวไปมา
     นั่นไง! ไอ้สัตว์หนวดยาวท้องลายตีนมีขนอันน่ารังเกียจ
โผล่มาอีกแล้ว!
     เด็กหนุ่มคว้าด้ามไม้ถูพื้น เงื้อแขนยกหัวมันขึ้น
     แล้วเหวี่ยงหวือแหวกอากาศ!
     ไม้ถูพื้นต้องตัดสินใจภายในไม่กี่เสี้ยววินาทีนี้!
     “จะทำหัวหลุดอีกดีมั้ย?”
     หัวไม้ถูพื้นพุ่งเข้าหาแมลงสาบตัวใหญ่บนพื้น!
     “หรือจะสู้กับไอ้แมลงสาบให้รู้แล้วรู้รอด!”
     แมลงสาบหนวดกระดิก มันสังเกตเห็นสิ่งที่พุ่งมาหาแล้ว!
     “ถ้าหัวหลุดอีก ลงถังขยะแน่”
     แมลงสาบเหงื่อตก ต่อให้ขาขนดกทั้งหกของมันตะกุยตะกาย
สุดแรงเกิดแค่ไหนก็คงหลบลี้หนีไปไหนไม่ทัน!
     “แต่ถ้าสู้ก็อาจได้อยู่ต่อ”
     ไม้ถูพื้นอยู่ในระยะที่ยังทำหัวหลุดได้โดยไม่ต้องไปสัมผัส
กับสิ่งที่มันกลัวที่สุดในชีวิต!
     เสี้ยววินาทีนั้น
     ไม้ถูพื้นตัดสินใจ…
     แคร้ง!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: