Text-Symbol 29

ประโยคสัญลักษณ์ (Text-Symbol) โดย โรงน้ำชา (16-2-2557)
ประโยคสัญลักษณ์ที่ 29 – กาลจัดการ

     บานกระจกที่ปิดหน้าปัดนาฬิกาแขวนผนังรุ่นคร่ำครึค่อยๆ
ถูกเปิดออกอย่างเชื่องช้า
     ลูกตุ้มสีเงินที่ควรแกว่งตัวไปมาขวาซ้าย ผลักเลื่อนกลไก
ภายในให้ดุนดันเข็มนาฬิกาบอกเวลา บัดนี้แขวนตัวสงบนิ่ง
แล้งไร้เรี่ยวแรงจะแกว่งไกว
     เขาเพ่งพิเคราะห์แล้วค่อยๆ ปลดนาฬิกาทั้งเรือนลงจาก
ฝาผนัง แล้วนำมาวางไว้บนโต๊ะยาวตัวใหญ่ที่ปูขึงไว้ด้วยผ้า
สักหลาด
     เขาหยิบแว่นกรอบเงินบางรูปร่างกลมดิกขึ้นมาสวม
แต่ละชิ้นส่วนของนาฬิกาแขวนผนังเรือนนั้นถูกบรรจงถอดแยก
ออกมาวางเรียงกันทีละชิ้นจนพื้นที่ว่างบนโต๊ะยาวตัวใหญ่
เริ่มลดลง
     เมื่อทุกชิ้นส่วนถูกแยกออกมารายเรียงเรียบร้อย เขายื่นมือ
ไปหยิบแปรงขนอ่อนด้ามทองที่ดูเหมือนถูกประดิษฐ์ขึ้นมา
เป็นพิเศษ แล้วใช้มันปัดฝุ่นผงที่อยู่บนชิ้นส่วนแต่ละชิ้นออก
ก่อนที่จะตามด้วยการใช้ผ้ากำมะหยี่ชุบน้ำมันสูตรพิเศษ
ให้พอหมาดๆ เช็ดและเคลือบทุกชิ้นทุกร่องอย่างพิถีพิถัน
     ชิ้นส่วนสุดท้ายถูกประกอบกลับเข้าไป เขานำมันขึ้น
ไปแขวนที่เดิมบนผนัง เหลือบดูอะไรบางอย่างในสมุด
เล่มเล็กในมือ ใช้นิ้วเขี่ยเลื่อนตำแหน่งเข็มยาวเข็มสั้น
เสียบก้านหมุนลานเข้าไปในช่องสำหรับไข หมุนไปสามสี่รอบ
ใช้นิ้วเขี่ยลูกตุ้มสีเงินมันวับจนเห็นเงาหน้าเขาสะท้อนอยู่
บนนั้น
     เวลากลับมาเดินอีกครั้ง!
     เขายืนมองมัน ยิ้มอย่างภาคภูมิ แล้วเลื่อนสายตามอง
ไล่ไปบนฝาผนัง
     มีนาฬิกาแขวนเรียงรายไล่กันไปอีกเป็นร้อยเรือน!
     …
     เขาสะสมนาฬิกามานานแล้ว มีนาฬิกาเป็นล้านเรือนอยู่ใน
ครอบครอง ทั้งนาฬิกาตั้งพื้น นาฬิกาตั้งโต๊ะ นาฬิกาแขวนผนัง
นาฬิกาข้อมือ มีทั้งรุ่นโบราณ รุ่นเก่า รุ่นใหม่ ราคาแพง ราคาถูก
     เรียกได้ว่าเขาเป็นคนคลั่งไคล้นาฬิกาและมีนาฬิกาแทบทุกแบบ
แทบทุกรุ่น จากแทบจะทุกมุมโลกอยู่ในบ้านหลังใหญ่หลังนี้
     แต่ละเรือนต้องตั้งเวลาตามเวลาท้องถิ่นของที่ที่ซื้อมา
     ถ้าซื้อมาจากญี่ปุ่น นาฬิกาเรือนนั้นจะต้องตั้งให้บอกเวลาของ
ประเทศญี่ปุ่น
     แต่ถ้าซื้อมาจากสวิตเซอร์แลนด์ ก็ต้องตั้งเป็นเวลาของประเทศ
สวิตเซอร์แลนด์
     การดูแลนาฬิกาแต่ละเรือนภายในบ้านก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ยิ่งเป็นคนรักและหวงแหนนาฬิกาแบบเขา
     การทำความสะอาดนาฬิกาแต่ละเรือนในแต่ละครั้งหมายถึง
การทำความสะอาดทุกชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นมาเป็นนาฬิกาเรือนนั้น
ด้วยความประณีตบรรจงที่เท่าเทียมกัน
     เมื่อทำความสะอาดและประกอบเข้าด้วยกันเสร็จ เขาต้องเปิด
สมุดบัญชีที่จดบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับนาฬิกาแต่ละเรือนเอาไว้
เพื่อดูว่าเรือนที่เพิ่งถอดแยกชิ้นส่วนมาทำความสะอาดเสร็จไปนั้น
ซื้อมาจากที่ไหน จะได้ตั้งเวลาให้ตรงกับพื้นที่นั้นต่อไป
     และด้วยเพราะในบ้านมีนาฬิกาที่สะสมไว้นับล้านเรือน
     เขาจึงต้องคอยดูแลมันทุกวัน
     มีนาฬิกาให้ต้องแกะออกมาทำความสะอาดทุกวัน
     มีนาฬิกาให้ต้องไขลานทุกวัน
     มีนาฬิกาให้ต้องเปลี่ยนถ่านทุกวัน
     มีนาฬิกาให้ต้องตั้งเวลาใหม่ทุกวัน
     อีกหนึ่งกฎเหล็กสำหรับคนรักนาฬิกาอย่างเขาคือ
     ในบ้านหลังนี้…ต้องไม่มีนาฬิกาตาย!
     …
     ลูกตุ้มแกว่งไกว
     เข็มเลื่อนกระดิกไปทีละน้อย
     บางเรือนตัวเลขสังกะสีบนหน้าปัดค่อยๆ หมุนเปลี่ยน
     บางเรือนตัวเลขดิจิตอลบนหน้าปัดกระพริบเปลี่ยน
     เขามองนาฬิกาแต่ละเรือนเดินไปอย่างเป็นสุข
     วินาทีเดินด้วยความเร็วคงที่ สะสมถมทับเรื่อยๆ จนกลายเป็น
หลายสิบปี
     …
     …
     เวลานี้ เขากลายเป็นคนแก่ชราผอมๆ คนหนึ่งที่อยู่คนเดียว
ในบ้านหลังใหญ่กับนาฬิกานับล้านเรือน
     ไม่มีภรรยา
     ไม่มีลูก
     ไม่มีเพื่อน
     ไม่มีญาติพี่น้อง
     วันหนึ่ง เขาเดินมาหยุดตรงหน้านาฬิกาแขวนผนังเรือนหนึ่ง
     ยืนนิ่ง
     ทิ้งเวลาเพื่อจ้องมองมันเนิ่นนาน
     หยดน้ำอุ่นๆ รื้นไหลออกมาจากเบ้าตาลึกโหล
     นาฬิกาเรือนนั้นไม่ได้ตาย มันยังเดินด้วยความเร็วที่ช้าเป็นปกติ
บอกเวลาและวันเดือนปีของพื้นที่ที่เขายืนอยู่อย่างซื่อตรง
     แต่เขากลับรู้สึกว่ามันเดินเร็วเกินไป
     เขาใช้เวลาไปกับนาฬิกามาเนิ่นนานจนเพิ่งรู้ตัวในวินาทีนั้นว่า
มีอีกหลายอย่างในชีวิตนี้…
     ที่เขายังไม่ได้ทำ!

1 ตอบกลับที่ Text-Symbol 29

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: