Text-Symbol 31

ประโยคสัญลักษณ์ (Text-Symbol) โดย โรงน้ำชา (18-4-2557)
ประโยคสัญลักษณ์ที่ 31 – เลือกทาง ณ ทางเลือก

     รูปร่างหน้าตาของรถตุ๊กตุ๊กที่นี่ไม่เหมือนกับรถตุ๊กตุ๊ก
ที่กรุงเทพฯ
     รถตุ๊กตุ๊กที่กรุงเทพฯมีสามล้อ
     บางคนที่กรุงเทพฯเลยเรียกรถตุ๊กตุ๊กว่าสามล้อ
     รถตุ๊กตุ๊กที่นี่มีตั้งสี่ล้อ
     แต่เขาไม่คิดว่าจะมีใครเรียกรถตุ๊กตุ๊กที่นี่ว่าสี่ล้อแน่ๆ
     เขาปล่อยปละความคิดให้คล้อยเคลื่อนเลื่อนไหลไปเรื่อยเปื่อย
บนทางที่ทอดยาวพาเขาลิ่วลู่ไปสู่จุดหมาย…
     …
     วิทเพิ่งสะเดาะชีวิตพ้นพันธนาการจากรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดัง
ในกรุงเทพฯ แต่แทนที่จะปรี่ไปใส่เชิ้ตผูกเน็คไทออกไปสัมภาษณ์
สมัครงานกับองค์กรใหญ่ๆ ตามที่ใครๆ เขาก็ทำกัน
บัณฑิตป้ายแดงอย่างเขาหมายมั่นปั้นใจไว้ว่าจะออกเดินทางไกล
ไปในที่ที่ยังไม่ค่อยมีใครรู้จัก จังหวัดที่ยังไม่ค่อยมีใครได้เห็น
ไม่ค่อยมีใครคิดถึงที่จะไป และวิทคิดว่าเขาจะตะลอนไป
แบบไม่มีข้อมูลความรู้ใดๆ เกี่ยวกับที่นั่นในหัวเลย!
     มันคงตื่นเต้นดีพิลึก!
     เส้นทางที่เคยคุ้นในกรุงเทพฯเริ่มเปลี่ยนเป็นเส้นทาง
ที่ไม่คุ้นเคยเมื่อรถบัสปรับอากาศขนาด 30 ที่นั่งค่อยๆ
พาชายหนุ่มออกห่างจากตัวเมืองหลวง
     ไอแดดอัสดงทาบทาผืนฟ้าเป็นสีส้มก่ำ แสงอาทิตย์
สุดท้ายค่อยๆ หลุบเลื่อนเลือนหายไปที่ปลายขอบฟ้า
เขาขยับผ้าห่มขึ้นคลี่คลุม ปรอยปรือเปลือกตาลงช้าๆ
จนป้อปิดสนิทแนบ
     พรุ่งนี้เขาจะลืมตาตื่นขึ้นมาในดินแดนที่ไม่รู้จัก
     สงขลา…
     …
     “สงขลา? สงขลาที่อยู่ในจังหวัดหาดใหญ่รึเปล่า?”
นี่คือคำพูดตอบสนองของแม่หลังจากที่วิทบอกว่า
เขาจะเดินทางไปตะลอนอยู่ในสงขลาสัก 1 อาทิตย์
     และจากสีหน้าฉงนปนสงสัย เขาเชื่อมั่นอย่างสนิทใจ
ว่าแม่ไม่ได้ปล่อยมุขแกล้งอำให้ขำเล่นแน่ๆ
     แม้ครอบครัวของวิทจะเคยได้ย่างกรายลงไปเที่ยว
ทะเลทางภาคใต้อยู่บ้าง แต่มันก็เป็นทะเลและจังหวัดที่ใครๆ
เค้าก็แห่โหมลงไปเที่ยวกันในช่วงเทศกาล
     เกาะสมุย ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
     เกาะพีพี ในจังหวัดกระบี่
     เกาะภูเก็ต ในจังหวัดภูเก็ต
     แต่ก็ยังไม่มีใครเคยคิดถึงว่าจะไป…สงขลา
     …
     แสงแรกเพิ่งทิ่มแทงทะลุแผ่นฟ้าออกมาทักทาย
ได้ไม่นานนักตอนที่รถบัสปรับอากาศขนาด 30 ที่นั่ง
เคลื่อนตัวอย่างอุ้ยอ้ายเข้ามาจอดเทียบท่าที่สถานีขนส่ง
สงขลา
     วิทแบกกระเป๋าสะพายหลังใบโตเดินลงมาในสภาพ
ง่วงงุน อาจจะเป็นเพราะสติที่ยังไม่ตื่น หรือไม่ก็ตื่น
แต่ยังไม่มีสติพอที่จะรับภาพแปลกใหม่ที่กำลังถาโถม
โหมประดังได้ทัน
     เขาพูดคุยกับคนขับรถ “ตุ๊กตุ๊ก” ที่มารอรับผู้โดยสาร
แถวนั้นจนพอรู้ว่าน่าจะพอหาที่พักหรือเกสต์เฮ้าส์ราคาถูกๆ
ได้แถวๆ ถนนที่ชื่อ “ศรีสุดา” ในตัวอำเภอเมืองสงขลา
     วิทตกลงใช้บริการรถตุ๊กตุ๊กคันหนึ่ง คนขับพาเขาเดิน
ไปที่รถซึ่งจอดห่างออกไปไม่กี่ก้าว
     รูปร่างหน้าตาของรถตุ๊กตุ๊กที่นี่ไม่เหมือนกับรถตุ๊กตุ๊ก
ที่กรุงเทพฯ
     รถตุ๊กตุ๊กที่กรุงเทพฯมีสามล้อ
     บางคนที่กรุงเทพฯเลยเรียกรถตุ๊กตุ๊กว่าสามล้อ
     รถตุ๊กตุ๊กที่นี่มีตั้งสี่ล้อ
     แต่วิทไม่คิดว่าจะมีใครเรียกรถตุ๊กตุ๊กที่นี่ว่าสี่ล้อแน่ๆ
     เขาปล่อยปละความคิดให้คล้อยเคลื่อนเลื่อนไหลไปเรื่อยเปื่อย
บนทางที่ทอดยาวพาเขาลิ่วลู่ไปสู่จุดหมาย…
     อำเภอเมืองสงขลาเป็นเมืองเล็กๆ ที่แสนสงบเงียบ ดูซื่อๆ
ใสๆ จริงใจ สมกับที่มันยังไม่ได้ถูกรบกวนและข่วนถากจาก
นักท่องเที่ยวมากนัก วิทยังแอบสัมผัสและกรุ่นกลิ่นแห่งความ
น่ารักเรียบง่ายที่หลบเร้นแฝงกายอยู่ในซอกหลืบของตึกบ้าน
อาคารอายุร่วมร้อยปีในย่านเมืองเก่าที่รถตุ๊กตุ๊กพาเขาแล่นผ่าน
     “ฝรั่งเค้าก็มาพักกันที่ศรีสุดาเยอะนิ ส่วนใหญ่เป็นพวกฝรั่ง
ที่มาทำงานกับบริษัทเรือน้ำมัน ฝรั่งเซอร์ๆ สกปรกๆ ก็มี
แบกเป้กันมา เหมือนถนนข้าวสารที่กรุงเทพฯนั่นแหละน้อง”
เสียงคนขับรถตุ๊กตุ๊กพราดทะลวงห้วงความคิดมาบอกวิทที่นั่ง
อยู่ด้านหน้ารถข้างๆ คนขับ ความจริงเขาสามารถไปนั่งตรงที่นั่ง
ผู้โดยสารด้านหลังรถ “ตุ๊กตุ๊ก” ที่รูปร่างหน้าตาเหมือนรถ
ที่กรุงเทพฯเรียกว่ารถ “กะป๊อ” ก็ได้ แต่วิทคิดว่าเขาอยากนั่ง
ด้านหน้ากับคนขับมากกว่า จะได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเมืองสงขลา
จากเจ้าของพื้นที่ได้มากขึ้น
     “ยิ่งถ้าน้องมาตอนสงกรานต์นะ ไอ้หยา รถวิ่งไม่ได้เลย
แถวศรีสุดาเนี่ย ทั้งฝรั่งทั้งคนไทย สาดน้ำมั่ง เต้นมั่ง เมามั่ง
เต็มทั้งถนน มั่วกันไปหมดนิ”
     “ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ งั้นก็เหมือนถนนข้าวสารที่กรุงเทพฯ
เลยดิ”
     “เหมือนเลยน้องเอ๊ย เออ แล้วนี่ทำไมน้องไม่ไปพักโรงแรมดีๆ
แถวหาดสมิหลาล่ะ วิวสวยนะ เห็นเกาะหนูเกาะแมวด้วย
รู้จักมั้ยเกาะหนูเกาะแมว”
     วิทส่ายหน้ายิ้มๆ
     “อะไร! มาสงขลาแต่ไม่รู้จักเกาะหนูเกาะแมว!
รูปปั้นนางเงือกสัญลักษณ์เมืองสงขลาก็ยังไม่เคยเห็นสิท่า
อยู่ตรงหาดสมิหลานั่นแหละ ทะเลสวยมาก บรรยากาศดี
อย่างแรงเลยนิแถวนั้น เอามั้ยเดี๋ยวพี่พาวนไปดู ไม่คิดราคา
เพิ่มด้วย”
     “ไม่เป็นไรพี่” วิทละล่ำละลักบอกคนขับเมื่อเห็นเขาเตรียม
สาวพวงมาลัยออกไปถนนอีกเส้น “ผมว่าผมพักแถวศรีสุดา
นี่แหละ น่าจะถูกกว่า ผมไม่ค่อยมีตังค์”
     “โอเคๆ แต่ศรีสุดาก็ดี วัยรุ่นอย่างน้องน่าจะชอบ บาร์เยอะ
หาเหล้าหาเบียร์นั่งกินฟังเพลงสบายๆ ฮ่าๆๆ”
     รถตุ๊กตุ๊กเลี้ยวมาจอดส่งวิทตรงหัวถนนศรีสุดาในราคาเหมา
     “ขอบคุณครับ” วิทบอกพร้อมยื่นเงินค่าโดยสารให้คนขับ
     “เดินถามดูเลยน้อง ทั้งเส้นเนี่ย” คนขับตุ๊กตุ๊กชี้บอกวิท
ก่อนกระทืบคันเร่งกระชากรถตุ๊กตุ๊กสี่ล้อพุ่งจากไป
     วิทเดินเข้าๆ ออกๆ เกสต์เฮ้าส์หลายหลัง ถามราคา ดูสภาพ
จนได้ที่ที่เขาพออยู่ได้และกระเป๋าสตางค์พอจ่ายไหว เก็บข้าวของ
เรียบร้อย วิทสะพายกล้องถ่ายรูปลงมานั่งซดเบียร์เย็นๆ
แกล้ม “เต้าคั่ว” ท่ามกลางอากาศร้อนๆ ตอนเที่ยงๆ
หน้าเกสต์เฮ้าส์ คิดว่าจะเริ่มเดินไปทางไหนในสงขลา
     เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย แต่ที่เลือกมาที่นี่ก็เพราะไม่รู้อะไร
เลยนี่แหละ ตอนนี้รู้แค่เพียงว่าเกาะหนู เกาะแมว กับรูปปั้น
นางเงือกที่หาดสมิหลาน่าจะสวยใช้ได้ เพราะดูท่าทางพี่คนขับ
รถตุ๊กตุ๊กกระตือรือร้นที่จะพาเขาไปดูเสียเหลือเกิน
     หรือเขาจะเริ่มที่การไปดูเกาะหนูเกาะแมวกับรูปปั้นนางเงือก
ที่หาดสมิหลา
     ไปทางไหนล่ะ?
     ซ้ายหรือขวา?
     เขาไม่อยากถามให้ใครมาชี้บอก
     มันไม่ตื่นเต้น
     วิทกระดกเบียร์ให้กระเดือกชุ่มโชกเป็นอึกสุดท้าย
วางขวดลงข้างๆ จานเต้าคั่วที่ว่างเปล่า เพ่งมองจ้องทาง
ข้างหน้า
     ทางซ้ายอาจจะพาเขาไปถึงหาดสมิหลา ไปเห็น
เกาะหนูเกาะแมวกับรูปปั้นนางเงือก
     หรืออาจจะเป็นทางขวาที่พาไป?
     หรือไปทางซ้ายอาจจะไม่มีห่าอะไรเลยนอกจาก
เซเว่นอีเลฟเว่น
     ทางขวาก็อาจจะไม่มีอะไรที่น่าสนใจเหมือนกัน
     หรือเขาอาจจะเจออะไรที่สวยงามและน่าตื่นตา
กว่าหาดสมิหลาและเกาะหนูเกาะแมวกับรูปปั้นนางเงือก
     ก็เป็นไปได้…
     วิทไม่มีทางรู้เลยว่าการเลือกเดินไปทางไหนจะพาเขา
ไปเจอกับอะไร
     หรือไม่ได้เจอกับอะไร
     แต่มาถึงนี่แล้ว…
     เขาคงต้องไปสักทาง
     ชายหนุ่มลุกขึ้น…
     แล้วเริ่มสาวเท้าก้าวเดิน!
     …
     …
     …
     …
     …
     …
     …
     …
     …
     …
     “น้องๆ ไปไหน” เสียงหนึ่งเรียกไล่หลังเขามา วิทหันไปมอง
หญิงสาวเจ้าของเกสต์เฮ้าส์ที่เขาเช่าพักนั่นเอง
     “จ่ายค่าเบียร์กับค่าเต้าคั่วพี่ก่อน”
     …

1 ตอบกลับที่ Text-Symbol 31

  1. แอ้ว พูดว่า:

    ตึ๊บๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: